„Rok 68 był policzkiem, na który trzeba było zareagować. To była największa rana w moim życiu. Rany cięte się nie goją. Zostaje blizna” – tak o wydarzeniach 1968 r. powiedziała po latach Anna Frajlich, poetka.

Urodziła się w rodzinie żydowskiej w Kirgizji. Trwała II wojna światowa (1942 r.) i jej rodzice  trafili właśnie tam. Pachie Frajlich w Kirgistanie pracował jako referent techniczny w przedsiębiorstwie budowlanym, mama Amalia była instruktorką krawiectwa. Pochodzili ze Lwowa. Wrócili do Polski w 1946 r, zamieszkali najpierw w Szczecinie, potem Anna przeniosła się do Warszawy, ukończyła filologię polska na Uniwersytecie Warszawskim.

Jako poetka debiutowała w 1958 r. w „Głosie Szczecińskim” oraz w „Naszym Głosie” (polskojęzycznym dodatku do żydowskiego dziennika „Fołks-Sztyme”). Po studiach pracowała jako sekretarka niewidomego pisarza Jacka Szczygła, a następnie w redakcji pisma „Niewidomy Spółdzielca”.

Antysemicka kampania narastająca od 1967 r. uniemożliwiała jej jednak normalne życie. Wyemigrowała z mężem i małym synkiem pod koniec 1969 r.

W autobiograficznym tekście „Marzec zaczął się w czerwcu” tak napisała o emigracji: „Najpierw nastąpiło wygnanie z definicji. Z Polaków pochodzenia żydowskiego staliśmy się z dnia na dzień syjonistami. Byłam wówczas w ciąży i cała ta nagonka, wzmocniona „spontanicznymi’ demonstracjami studentów arabskich, napawała mnie fizycznym lękiem”.

Na początku trafili do Wiednia, potem do Rzymu, w końcu – do Nowego Jorku. Była lektorką języka polskiego na Stony Brook University, pracowała w laboratorium epidemiologicznym Centrum Krwiodawstwa. Współpracowała z rozgłośnią polską Radia Wolna Europa. Od 1982 r. wykłada literaturę polską na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku, w 1991 r. obroniła pracę doktorską na New York University. W latach 1995-2003 była egzaminatorką i konsultantką tłumaczy sądowych. Należała też do redakcji „Tygodnika Nowojorskiego” (1984-86).

Cały czas publikowała. W londyńskich „Wiadomościach”, polskiej prasie emigracyjnej, a teraz także w polskich pismach: „Akcencie”, „Midraszu”, „Odrze”, „Tygodniku Powszechnym”. Wydała 9 tomów poezji.

Laureatka nagrody Fundacji Kościelskich (1981), nagrody Fundacji Władysława i Nelli Turzańskich (2003) oraz Nagrody Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie (2015). W 2001 r. została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Źródła: wikipedia.pl, http://culture.pl/pl/artykul/kobieta-z-perla-o-poezji-anny-frajlich, http://sppwarszawa.pl/czlonkowie/anna-frajlich-zajac/

Fot. Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie