„To był początek września 1968 roku. Dwa – trzy tygodnie po inwazji na Czechosłowację. (…) Pojechaliśmy na dworzec kolejowy. Było pusto. Zupełnie pusto. Nie było znajomych. Przyjaciele i znajomi ojca nie przyszli nas pożegnać. (…) To była paranoja. Ludzie się bali przyjść na dworzec. Bali się pożegnać swoich znajomych, którzy wyjeżdżali. Bali się, że na dworcu stoją agenci, że obserwują i zapisują, kto jest.”
Leon Borensztein wyjeżdżał z Polski w wieku 21 lat. Pracował jako kreślarz w Warszawskim Biurze Architektonicznym. Oskarżono go o syjonizm, wyrzucono z pracy. Był jednym z sześciu braci. Tuż przed wyjazdem zatrzymano – bez podania powodów – jego ojca. Rodzina nie wiedziała, co robić. Mimo to zdecydowali się wyjechać. Przed samym odjazdem pociągu, gdy wszyscy siedzieli już w przedziale, nagle drzwi się otworzyły, weszło kilku tajniaków – z ojcem. Pozwolili mu wyjechać z kraju razem z całą rodziną.
Pojechali najpierw do Izraela. Tam Leon studiował geografię i sztuki piękne, służył też w wojsku. Wykładał fotografię na uniwersytecie w Hajfie. W 1977 r wyjechał do USA, gdzie mieszka do dziś. Skończył studia fotograficzne w Art Institute w San Francisco. Ma na swoim koncie wiele nagrodzonych projektów fotograficznych, w środ nich „Amerykańskie Portrety” – sześć z nich ilustruje ten tekst.
Jak pisze na swojej oficjalnej stronie internetowej, w 1987 r. otrzymał stypendium Guggenheim Memorial Fellowship. Wystawiał swoje prace w blisko 10 krajach i 32 miastach na całym świecie. Jego prace znajdują się w zbiorach Bibliotheque Nationale Paris, Muzeum Sztuk Pięknych w Houston, San Francisco MOMA, Chicago Art Institute, Tokyo Metropolitan Museum of Photography i innych instytucji. Jego fotografie drukowano w Life Magazine i Harper’s Bazaar, a recenzje zostały opublikowane w The New York Times Magazine, Newsweek, Vogue, Fortune, Huffington Post i niezliczonych innych. Uczy w Instytucie Sztuki w San Francisco, mieszka w Oakland w Kalifornii.

Fot. Anya McInroy/ https://www.leonborensztein.com/
Na podst. https://www.leonborensztein.com/; Teresa Torańska, Jesteśmy. Rozstania`68, Warszawa 2008.
Cytat na początku tekstu: Teresa Torańska, Jesteśmy. Rozstania`68, Warszawa 2008.
Fot. Leon Borensztein, American Portraits.
